ევროკავშირმა ახალი რეგულაცია მიიღო, რომელიც სამართალდამცავ და უსაფრთხოების სამსახურებს უფლებას აძლევს, გარკვეული პროცედურების გავლის შემდეგ, წვდომა მოიპოვონ მოქალაქეთა ელექტრონულ მიმოწერასა და სატელეფონო საუბრების ისტორიაზე. ეს გადაწყვეტილება, რომელიც მიზნად ისახავს მძიმე დანაშაულთან ბრძოლის ეფექტურობის გაზრდას, მნიშვნელოვან დებატებს იწვევს კონფიდენციალურობის და პირადი მონაცემების დაცვის საკითხებზე მთელი ევროპის მასშტაბით, მათ შორის პოლონეთშიც, სადაც უკვე აქტიურად მიმდინარეობს მისი იმპლემენტაციისთვის მზადება.
ციფრული ტექნოლოგიების სწრაფი განვითარება და ინტერნეტის ფართო გამოყენება თანამედროვე დანაშაულის ბუნებას ცვლის. ტერორიზმი, ორგანიზებული დანაშაული, კიბერდანაშაული და ბავშვთა ექსპლუატაცია ხშირად ციფრულ სივრცეში იღებს სათავეს და იქ ტოვებს კვალს. სამართალდამცავი ორგანოები წლების განმავლობაში აწყდებოდნენ გამოწვევებს, როდესაც საჭირო იყო ელექტრონული მტკიცებულებების მოპოვება სხვადასხვა ქვეყანაში მოქმედი პროვაიდერებისგან. ეს პროცესი ხშირად ხანგრძლივი და ბიუროკრატიული იყო, რაც ხელს უშლიდა გამოძიების ეფექტურობას. სწორედ ამ პრობლემების გადასაჭრელად გახდა საჭირო ერთიანი ევროპული რეგულაციის შექმნა, რომელიც მონაცემებზე წვდომის პროცედურებს გაამარტივებდა და დააჩქარებდა.
ახალი ევროპული რეგულაცია, რომელიც ევროპარლამენტმა 2024 წლის აპრილში დაამტკიცა და ძალაში 2027 წლის დასაწყისიდან შევა, სამართალდამცავ ორგანოებს საშუალებას აძლევს, სასამართლოს შესაბამისი ორდერის საფუძველზე, მოითხოვონ ელექტრონული კომუნიკაციის პროვაიდერებისგან (მაგალითად, ინტერნეტ-პროვაიდერები, მობილური ოპერატორები, ელექტრონული ფოსტის სერვისები) მომხმარებელთა მონაცემები. ეს მოიცავს არა მხოლოდ სააბონენტო ინფორმაციას, არამედ ელექტრონული ფოსტის შინაარსს, სატელეფონო საუბრების ისტორიას, შეტყობინებებს და სხვა ციფრულ კვალს. რეგულაცია განსაზღვრავს მკაცრ პირობებს, თუ როდის და როგორ შეიძლება ამ მონაცემებზე წვდომა, რათა მაქსიმალურად იყოს დაცული მოქალაქეთა უფლებები.
რეგულაციის თანახმად, ელექტრონული კომუნიკაციის პროვაიდერებს, რომლებიც ევროკავშირის ტერიტორიაზე ოპერირებენ, მოეთხოვებათ, შექმნან სპეციალური მექანიზმები სამართალდამცავი ორგანოების მოთხოვნებზე სწრაფი რეაგირებისთვის. წყაროების ცნობით, კომპანიებს მოეთხოვებათ, მოთხოვნის მიღებიდან 10 დღის ვადაში მიაწოდონ შესაბამისი მონაცემები. ეს მოკლე ვადა სერიოზულ გამოწვევას წარმოადგენს მრავალი კომპანიისთვის, რადგან მათ სჭირდებათ მნიშვნელოვანი ინვესტიციები ტექნიკურ ინფრასტრუქტურასა და კვალიფიციურ პერსონალში, რათა შეძლონ მოთხოვნების დროულად და კანონიერად შესრულება. მცირე და საშუალო ზომის კომპანიებისთვის ეს ტვირთი განსაკუთრებით მძიმე იქნება.
მიუხედავად იმისა, რომ რეგულაციის მიზანი დანაშაულთან ბრძოლაა, ის სერიოზულ შეშფოთებას იწვევს ადამიანის უფლებათა დამცველ ორგანიზაციებსა და სამოქალაქო საზოგადოებაში. კრიტიკოსები მიიჩნევენ, რომ კანონი შესაძლოა გამოყენებულ იქნას პოლიტიკური ოპონენტების, ჟურნალისტებისა თუ აქტივისტების წინააღმდეგ, რაც საფრთხეს შეუქმნის დემოკრატიულ თავისუფლებებს. ევროპული ციფრული უფლებების ორგანიზაციამ (EDRi) არაერთხელ განაცხადა, რომ რეგულაცია არ ითვალისწინებს საკმარის გარანტიებს პირადი მონაცემების ბოროტად გამოყენებისგან დასაცავად. მათი მთავარი არგუმენტია, რომ მასობრივი თვალთვალის პოტენციალი გაიზრდება, რაც ძირს უთხრის მოქალაქეთა ნდობას ციფრული სერვისების მიმართ.
„უსაფრთხოება არ უნდა მოდიოდეს პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობის ხარჯზე. ჩვენ გვჭირდება ბალანსი, რომელიც უზრუნველყოფს როგორც მოქალაქეთა დაცვას დანაშაულისგან, ასევე მათი ფუნდამენტური უფლებების პატივისცემას“, – განაცხადა EDRi-ის წარმომადგენელმა ევროპარლამენტში გამართულ დებატებზე.