გენერალი ზაქარია ბაქრაძე მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული და ტიტულოვანი ქართველი სამხედრო მოღვაწე იყო. ისტორიკოს დიმიტრი ბაქრაძის ოჯახში დაბადებულმა ოფიცერმა საბრძოლო ნათლობა შორეულ აღმოსავლეთში მიიღო, რუსეთ-იაპონიის ომსა და პირველ მსოფლიო ომში კი უმაღლესი ჯილდოები - მათ შორის წმინდა გიორგის ორდენები და ოქროს იარაღი - დაიმსახურა.
1918 წელს იგი საქართველოს პირველი რესპუბლიკის არმიას შეუერთდა და 1921 წლის თებერვალ-მარტში, ბოლშევიკური ოკუპაციისას, სამშობლოს დამოუკიდებლობას ბოლო წუთამდე იცავდა. გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა და 1922 წლიდან პოლონეთის არმიის საკონტრაქტო ოფიცერი გახდა, სადაც მე-15 ქვეით დივიზიაში მსახურობდა. მრავალ ომგამოვლილი გენერალი 1938 წლის დეკემბერში, ქალაქ ბიდგოშჩში მომხდარი უბედური შემთხვევის შედეგად დაიღუპა და თავისი ეპოქის ერთ-ერთი ყველაზე მამაცი მხედართმთავრის სახელი დატოვა.
