კლომინო: პოლონეთის „მოჩვენებათა ქალაქის“ ტრაგიკული ისტორია და აწმყო

პოლონეთის დასავლეთ ნაწილში, ვოჩუვსკის (Wałecki) რაიონის ტყეებში, მდებარეობს ადგილი, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში რუკებიდან წაშლილი იყო. კლომინო (Kłomino), რომელიც ოდესღაც სამხედრო დანიშნულების დასახლებას წარმოადგენდა, დღეს „მოჩვენებათა ქალაქის“ სტატუსს ატარებს. ეს დასახლება ნათელი მაგალითია იმისა, თუ როგორ შეუძლია გეოპოლიტიკურ ცვლილებებსა და სამხედრო კონფლიქტებს რადიკალურად შეცვალოს ერთი კონკრეტული ლოკაციის ბედი. მისი ისტორია მეორე მსოფლიო ომის პერიოდიდან იწყება, როდესაც გერმანულმა არმიამ აქ სამხედრო ბანაკი მოაწყო.

მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, კლომინო საბჭოთა კავშირის კონტროლის ქვეშ მოექცა. 1945 წლიდან მოყოლებული, ეს ტერიტორია სრულიად იზოლირებული იყო გარე სამყაროსგან. საბჭოთა ჯარისკაცები და მათი ოჯახები აქ ქმნიდნენ დახურულ საზოგადოებას, სადაც ფუნქციონირებდა სკოლები, მაღაზიები და კინოთეატრებიც კი. კლომინო იმდენად გასაიდუმლოებული იყო, რომ პოლონეთის ოფიციალურ რუკებზე ის ათწლეულების განმავლობაში საერთოდ არ ჩანდა.

1992 წელს, საბჭოთა ჯარების პოლონეთიდან გასვლის შემდეგ, ქალაქი მიტოვებულ იქნა. მოსახლეობამ, რომელიც აქ წლების განმავლობაში ცხოვრობდა, დატოვა ინფრასტრუქტურა, რომელიც ნელ-ნელა ნგრევას იწყებდა. დღეს კლომინო მნახველებს აპოკალიფსური კადრებით ხვდება: დანგრეული საცხოვრებელი კორპუსები, ჩამტვრეული ფანჯრები და ბუნების მიერ შთანთქმული ქუჩები. ეს ადგილი იქცა ერთგვარ „ურბანულ მუზეუმად“, რომელიც ცივი ომის ეპოქის მძიმე მემკვიდრეობას ინახავს.

მიუხედავად იმისა, რომ კლომინოს დიდი ნაწილი დანგრეულია, ის იზიდავს ურბანული კვლევების მოყვარულებსა და ფოტოგრაფებს.

„კლომინო არის ადგილი, სადაც დრო გაჩერდა და სადაც თითოეული ნანგრევი თავის ისტორიას ჰყვება,“ - აღნიშნავენ ადგილობრივი მკვლევრები.

მუნიციპალიტეტმა არაერთხელ სცადა ტერიტორიის რეაბილიტაცია ან გაყიდვა, თუმცა ქალაქის სრული აღდგენა დღემდე ეკონომიკურად წამგებიან პროექტად რჩება. დღესდღეობით, აქ მხოლოდ რამდენიმე ადამიანი ცხოვრობს, რაც ქალაქს კიდევ უფრო იდუმალ და სევდიან ატმოსფეროს სძენს.

მოამზადა ნათია ქიმაძემ